Jak człowiek konstruował świat i siebie samego. Archeologia w procesie humanizacji świata

{tab Informacje bibliograficzne}

Tytuł: Jak człowiek konstruował świat i siebie samego. Archeologia w procesie humanizacji świata

Autor: Henryk Mamzer

Projekt okładki: Teresa Witkowska
Wydawca: Wydawnictwo Instytutu Archeologii i Etnologii Polskiej Akademii Nauk
Miejsce: Poznań 61-612, Rubież 46, Polska

Kontakt: bookshop@iaepan.edu.pl, 226202881

Produkt: nie zawiera informacji o bezpieczeństwie
Rok wydania: 2021
Język: polski
Liczba stron: 358
Okładka: miękka
ISBN: 978-83-66463-57-8

{tab Spis treści} 

Wstęp

PYTANIA O TOŻSAMOŚĆ ARCHEOLOGII

1. Archeologia przedmiotów, czy archeologia idei?
2. Archeologia jako najstarsza historia, czy antropologia pradziejów?
3. Archeologia – historia – antropologia: wspólnota interpretacyjna
4. Arché jako podłoże kulturowe poprzedzające i warunkujące historię
5. Ukierunkowanie badań archeologii pod kątem tożsamości i inności

JĘZYKOWA NATURA PRZESZŁOŚCI

1. Źródła archeologiczne: artefakty, czy językowe o nich wypowiedzi?
2. Estetyzacja archeologii a myślenie obrazowe

PARADYGMAT PRODUKCYJNY W ARCHEOLOGII I JEGO KONSEKWENCJE EKSPANSJONISTYCZNE

1. Przeszłość jako przedstawienie
2. Projekt technologizacji świata w archeologicznej koncepcji dziejów
3. Heideggerowska koncepcja instrumentalizacji świata i jej związek z ideą postępu
4. „Paradygmat produkcyjny” a działanie komunikacyjne

WYTWARZANIE W SPOŁECZEŃSTWACH ARCHAICZNYCH JAKO DZIAŁANIE KOMUNIKACYJNE

1. Człowiek i świat – razem. Współdziałanie człowieka i natury
2. Świadomość siebie
3. Odróżnianie. Ku „mimetycznej rywalizacji”
4. Antropomorfizacja natury i równoczesna z nią reifikacja kultury jako oswajanie świata
5. Oswajanie świata, jego ujarzmianie i panowanie nad nim

LĘK PRZED ŚWIATEM

1. Eskapizm dziejowy jako wyraz pesymizmu i poczucia niepewności
2. Heideggera próba powrotu do „rajskiego ogrodu” presokratyków

DĄŻENIE DO OGÓLNOLUDZKIEJ HARMONII

1. Heraklita koncepcja współistnienia przeciwieństw jako źródło hybrydyzacji
2. Hybris i eunomia – dwujednia wyobrażeń
3. Hybrydyzacja jako twórczy aspekt lokalności
4. Uniwersalizacja lokalności jako efekt odwracania porządku
5. Estetyzacja porządku społecznego, czyli próba humanizacji przemocy
6. Przekształcanie orientacji badawczych w archeologii jako wyraz procesu humanizacji świata

ZAKOŃCZENIE

SUMMARY

BIBLIOGRAFIA

{/tabs}